Zoals in Deze Zomer al aangegeven:

 

Sabine Jacobs is al vanaf het begin drie jaar geleden een graag geziene kunstenaar op de Hulenhof. Elk jaar trekt haar werk grote belangstelling. 

Dit jaar heeft ze voor ons in de Beeldentuin een installatie gemaakt waarin je onmiddellijk haar hand herkent. 

Op een organische manier weet ze de bast van onze oude kers te verbinden met de omgeving middels een ragfijn samenspel van draad, ijzerdraad en papier. Zoals ook al haar driedimensionale objecten uit de componenten van  ijzerdraad en papier worden gevormd. In zijn boek ‘Het verborgen leven’ van de Duitse boswachter Peter Wohlleben  beschrijft hij een kennis van bomen die steeds meer wetenschappelijke erkenning vindt, namelijk dat bomen met elkaar samenwerken en dat ze met elkaar communiceren. Daarbij werken de wortels samen met schimmeldraden. ‘Bomen’ zo omschrijft hij het  ‘leven in een symbiose met zwamdraden.’ 

Als bovengrondse zwamdraden, communiceert Sabine nu met onze oude kers via de antennes van draad, ijzerdraad en papier.  Een wonderlijk en bijzonder schouwspel, dat zich gedurende de vier maanden van de expositie ongetwijfeld steeds anders zal verhouden tot zijn directe natuurlijke omgeving.

In de galerie een nieuwe techniek van zoeken naar de oervormen en organismen van leven middels een zinderende schildering/tekening van maar liefst 1.95 hoog en ruim 2.50 meter breed. Onmogelijk om daar je ogen vanaf te houden. Naast deze schildering nog een aantal van haar ‘klassieke’ objecten.

 

 

Sabine Jacobs, geboren in 1966, studeerde Design en Visuele Communicatie aan de Fachhochschule in Aken. (1987-1993). In 2016 won ze de Marlies-Seeliger-Crumbiegel Kunstpreis.

Haar werk, zo omschrijft Sabine het zelf, komt voort uit natuurbeschouwing, harmonie, doorbraak, balans, samenleving, structuren, lichte ruimte, concentratie, tegenstelling, gemeenschappelijkheid, individualiteit; beweging en verbinding zijn haar thema’s.

Het gaat om zienswijzen, respect en aandacht voor onze natuurlijke tegenhanger, waarbij de waarnemer een deel van zichzelf daarin terugvindt. Lineaire vormen, in de ruimte gevormd filigrein van draad en papier, of getekend op een tweedimensionale ondergrond.