Albert Kramer ( Rotterdam 1954)

Na de Rotterdamse kunstacademie  in 1986 vestigde Albert Kramer zich als zelfstandig kunstenaar.

Hij is gefascineerd door de mens in relatie tot de dierenwereld;  “Voor mij maken mensen daar deel uit van en vice versa. Mensen krijgen vaak dierlijke eigenschappen en dieren zeer menselijke trekjes. Soms maak ik van gebruiksvoorwerpen organische vormen die aan mensen of dieren doen denken.

Het eerste jaar van de kunstacademie studeerde ik TSO, de teken- en schilder afdeling. Maar al snel ontdekte ik mijn passie voor ruimtelijk werk. In 1986 begon ik mijn carrière als beeldend kunstenaar. Alles wat mij aantrekkelijk leek heb ik uitgeprobeerd: tekenen, schilderen, aquarelleren, hakken in steen, buigen van ijzer, boetseren, papier maché, snijden in hout, polystyreen en purschuim, Naast het vrije werk heb ik in die beginjaren o.a. grote sculpturen gemaakt voor musicals als Cirano en de aankleding van de centrale hal van het Sophia Kinderziekenhuis met vogels en vissen. Daarna heb in opdracht speelobjecten en kleurrijke kunstwerken voor diverse gemeentes in Nederland gemaakt. Vooral voor de openbare ruimte. Opdrachten doen een beroep op je improvisatievermogen. Het ontwikkelen van ideeën is de essentie van mijn kunstenaarschap. Door mijn vak- en materiaalkennis ben ik betrokken geweest bij diverse restauraties van grote beelden.

O.a. de restauratie van de Minerva op de studio van Koekoek in Kleef en de ‘Wachters’ en ‘Deugden’ in en aan het Rijksmuseum. Mijn beelden zijn herkenbaar ondanks de vele verschijningsvormen. Van blikvangers met felle kleuren tot rustige in het landschap passende beelden die verrassen. Ze hebben meestal een speelse uitstraling. Ik maak beelden voor een plek. De plek bepaald wat de uitstraling van het beeld moet zijn. Is het voor een stadsplein, dan is dat heel anders dan voor op een strand of aan de bosrand. In mijn vrije werk zit humor. Mensen en dieren inspireren mij. Gedrag, maar ook vorm en beweging. In mijn meest recente werk is de spelende mens of het dier het onderwerp. 

Mensen en dieren worden anatomisch met elkaar gemixt om de overeenkomsten te accentueren. Eigenlijk is dit de rode draad in mijn werk. Toch zijn veel beelden gestileerd. Dan zie ik vooral het design. De beelden worden ontworpen vanuit de gedachte dat de vorm van een dier terug te brengen is tot drie lijnen of ‘ribben’. De beelden worden dan strak en gestroomlijnd. Zo kan een dier er uit gaan zien als een bijna abstract object. Recent richt ik mij meer op ‘gedrag en beweging’ waarvoor een organische manier van vormgeven meer mogelijkheden biedt. De 

HET MATERIAAL Schuim, polyurethaan of EPS (piepschuim), is erg geschikt voor de vormgeving van grote beelden. Het is licht en sterk. De afwerking bepaald welk schuim de voorkeur heeft.De afwerking van de beelden kan in diverse kunstharsen zoals polyurethaan, polyester, epoxy en acryl. Door het toevoegen van een glasvezel wapening aan de kunststofafwerking ontstaat een zeer sterke constructie. Mijn werkwijze maakt een uitvoering in iedere materiaalsoort mogelijk, Dus ook brons, aluminium e.d..